نمایشگاه گروهی انسان و حضور متافیزیکی یا عرفانی


من، علیرضا احمد صفاری، از سال ۱۳۸۹ بهصورت حرفهای در دنیای عکاسی فعالیت میکنم. در طول این سالها، با تجربه در سبکهای مختلف، بیشترین جذب را به عکاسی مستند و صنعتی داشتهام؛ چرا که این سبکها به من اجازه میدهند واقعیتهای پنهان و داستانهای ناگفته را از دریچه دوربین به تصویر بکشم. عکسهایی که در این نمایشگاه میبینید، روایتهایی هستند از لحظات خاصی که در یک آسایشگاه سالمندان به ثبت رساندهام. این تجربه برای من فراتر از یک پروژه عکاسی بود؛ ارتباط عمیقی با افراد این مکان برقرار کردم و حضورشان تأثیر عمیقی بر من گذاشت. هر تصویر تلاش دارد تا بخشی از احساسات، خاطرات و تجربههای این افراد را به نمایش بگذارد. امیدوارم که عکسهایم بتوانند شما را به این دنیای خاص و پر از داستانهای زیبا و فراموشنشده دعوت کنند و احساسات و تأملات شخصی شما را برانگیزند

